O zdaniach – sądach cz. 6

By admin

Czerwiec 9, 2017 Podstawy logiki No comments Tagi: logika średniowieczna, logika światów możliwych, logika tautologia, logika trójwartościowa, logika twierdzenia

Jeżeli, przeciwnie, subiekt wziętym jest tylko w części swojego zakresu, zdanie jest szczegółowe: niektóre metale utleniają się w powietrzu. Stopień szczegółowości może być oznaczony – 90 ludzi na 100 są egoistami – albo nieoznaczony; w takim razie, niektóre, oznacza najmniej dwa przedmioty wyrażone subiektem, a najwyżej: wszystkie mniej jeden. Zdania pojedyncze, to jest takie, które twierdzą lub przeczą predykat jednego indywiduum, wchodzą do rzędu zdań ogólnych, ponieważ ich subiekt wzięty jest w całym swoim zakresie.

Zdania warunkowe; zdania hipotetyczne; zdania rozłączne. Zdania, któreśmy tu rozważali, są bezwarunkowe, wyrażone niemi twierdzenie lub przeczenie nie stoi pod żadnym warunkiem; nazywają je jeszcze kategorycznymi. Przeciwnie, jeżeli twierdzenie albo przeczenie poddanym jest pod jakiś warunek, zdanie takie nazywa się warunkowym.

Zdania warunkowe są dwóch rodzajów; zdania hipotetyczne i zdania rozłączne.

W zdaniu hipotetycznym warunek wyrażamy zdaniem rozpoczynającym się od spójnika jeżeli, lub innego terminu równoważnego: byle-, przypuszczając że, w razie gdy. Na przykład; jeżeli umieć będziesz logikę, rozumować będziesz prawidłowo. Mamy tu dwa zdania: pierwsze wyraża warunek, pod który podstawionym jest drugie; pierwsze nazywamy poprzednim, drugie następnym.

Zdanie rozłączne orzeka o jednym i tym samym subiekcie dwa odwrotne predykaty, które możemy o nim twierdzić pod danymi warunkami: Pogoda jest piękna lub brzydka; pora roku jest albo wiosną, albo latem, albo jesienią, albo zimą.